سلام
یکی از دلایلی که بچگی هاما دوست دارم بازی هاشه!!! میگین چرا؟!برای این که....
-همه شون در روشنایی روز انجام می شدن!!! و تا روز بعد هم کش پیدا نمی کرد!(مثلا تا یک بعد از نصفه شب!!!*)لابد میگید الان روزا وقت نداریم خوب بازی نکن!!!
-اماده کردن همه شون چند ثانیه طول می کشید دیگه طولانی ترینشون فوتبال بود که یکی سنگ میاورد و یکی هم قدم می شمرد برا دروازه استاندارد هم ده قدم بود! جالبه که تو این استاندارد اندازه قدم مهم نیست مهم اینه که هر دو دروازه بوسیله یک نفر شمرده شه!
نه مثل الان که شبکه کردن دو رایانه n دقیقه زمان میگیره تازه با فرض نسب بودن بازی رو هر دو سیستم!
-تازه در بازی های قدیم بر خلاف الان ادم زخم بستر نمی گرفت!!!
-بازی های قدیم استپ داشتن نه پااوز(نوشتنش هم سخته!!)
.
.
بقیه دلیل ها را هم می گذاریم به عهده خواننده!(حال تایپ ندارم دیر وقته و خواب بر ما مستولی امده!)
-یادم اومد که بعدا که بزرگتر شده بودیم و پیشرفته! و والیبال باب شده بود اونم با توپ بادی!(اسم جنسشا هنوز هم نمیدونم!)و نخی که بین دو درخت تو کوچه می بستیم چه مکافاتی داشتیم وقتی می خواست تراکتوری از کوچه رد شه!
-هییی یادش بخر....
-یه وقت فکر نکنین درد ما ایناست اینا خوشی ماست!!!
-------------------------
*تازه بلاگر هم نبود که بعد بازی تا 2 هم طول بکشه!!!
یکی از دلایلی که بچگی هاما دوست دارم بازی هاشه!!! میگین چرا؟!برای این که....
-همه شون در روشنایی روز انجام می شدن!!! و تا روز بعد هم کش پیدا نمی کرد!(مثلا تا یک بعد از نصفه شب!!!*)لابد میگید الان روزا وقت نداریم خوب بازی نکن!!!
-اماده کردن همه شون چند ثانیه طول می کشید دیگه طولانی ترینشون فوتبال بود که یکی سنگ میاورد و یکی هم قدم می شمرد برا دروازه استاندارد هم ده قدم بود! جالبه که تو این استاندارد اندازه قدم مهم نیست مهم اینه که هر دو دروازه بوسیله یک نفر شمرده شه!
نه مثل الان که شبکه کردن دو رایانه n دقیقه زمان میگیره تازه با فرض نسب بودن بازی رو هر دو سیستم!
-تازه در بازی های قدیم بر خلاف الان ادم زخم بستر نمی گرفت!!!
-بازی های قدیم استپ داشتن نه پااوز(نوشتنش هم سخته!!)
.
.
بقیه دلیل ها را هم می گذاریم به عهده خواننده!(حال تایپ ندارم دیر وقته و خواب بر ما مستولی امده!)
-یادم اومد که بعدا که بزرگتر شده بودیم و پیشرفته! و والیبال باب شده بود اونم با توپ بادی!(اسم جنسشا هنوز هم نمیدونم!)و نخی که بین دو درخت تو کوچه می بستیم چه مکافاتی داشتیم وقتی می خواست تراکتوری از کوچه رد شه!
-هییی یادش بخر....
-یه وقت فکر نکنین درد ما ایناست اینا خوشی ماست!!!
-------------------------
*تازه بلاگر هم نبود که بعد بازی تا 2 هم طول بکشه!!!
۵ نظر:
خيلي جالب بود، به خصوص عكس ها!
ما رو هم بردي به روزهاي قشنگ زندگي!
يكي ديگه از مكافاتاي نخي كه به جاي تور مي بستيم، داوري بود و دعوا سر اينكه توپ بالاي تور رفت يا زيرش!!
سلام
اصلا با کانتر حال نمی کردم!
یادش به خیر ورز های خوبی بود، پر از خاطره....
سلام.
دردتون اینه که هنوز میخواین بازی کنین. زندگی جدی می باشد !
عکسا جالب بود خیلیییییییییییییییییییی.
؟؟؟؟؟ به یاس
متنا یک بار دیگر با دقت بخونید!!!!
اینا درد نیست اینا خوشی های ماست!؟
عجب!!!
به نظر من بازی های دوران کودکی فقط یکی از دلخوشی های الانِ!
فکرامون،دوستامون،حرفامون و...
اگه این خاطرات نبودن واقعا زندگی ما چی میشد!!!
ارسال یک نظر